Ik mag nog dieper voelen, nog dieper belichamen wie ik ben. De energie der speelsheid en creativiteit raken mij diep aan vandaag. Wie ben ik zonder al die gekkigheid? Zonder alle paden te volgen van een ander? Zonder "Het zoveelste riedeltje" te verkondigen?
Eerlijk? Soms weet ik het ook even niet meer. Ik laat me regelmatig uit het veld slaan door "Het niet weten" , door ruis en adviezen van anderen. Het beste wat ik dan kan doen is weer even helemaal terug naar mezelf. Daar waar ik dan weer volledig verbonden ben, of weer verbinding op zoek. Juist wanneer er die twijfel is, dan is het tijd voor introspectie en diepgang.
Ik pas niet in een hokje, ik pas niet in wat van een ander is. Dus ik kan ook niet doen wat een ander doet. In de veelheid der dingen ben ik al vele malen verdwaald geweest in alle mogelijkheden. Want ik zie er altijd duizenden, waar een ander zich strak conformeert aan een structuur of pad, maar ik kan dat niet. Ik weet dat alle fluctuaties van mijn bewogen leven mij altijd verder brengen, dieper laten kijken, dieper laten bewegen. Geen scenario blijft onaangeraakt, ik kan het niet helpen, ik kijk altijd verder dan mensen zelf kunnen zien.
Dat is soms lastig als je moet uitleggen waar je staat, want niet elke ziel begrijpt de beweging die losstaat van de menselijke hokjes en structuren. Plekken die mij niet inspireren, alleen maar een praktisch handvat geven. Ik heb niets aan oppervlakkige oplossingen, mijn paden gaan naar uitgevochten strijd, naar vrijheid en belichaming van wie ik echt ben. Dit betekend dat ik deze structuren niet verder uit kan diepen en er uiteindelijk niets meer mee kan.
Dit betekend dat alles wat ik aanraak, en of dat nu een klus in huis is, een schilderen op nummer, een diamant painting, een cursus, een masterclass, een boek of woorden die ik gewoon "moet" uitspreken. Het komt van diep, het komt vanuit mijn hart en ziel. En godsamme, dit is altijd al zo geweest!
En ja ik ben me ook gaan conformeren, aanpassen, die klusjes stonden ooit bovenaan mijn lijst maar die kunnen niet langer mijn dagen voort drijven! Die oppervlakkige klussen van alledag, die je maar doet omdat "Het moet" maar niet omdat het "voed". Het gemis en de leegte in de oppervlakte, duwen mij kopje onder, ik kies zelf voor kopje onder, voor meer, voor leven en aandacht voor alles wat ik doe, creëren mag en naar buiten mag brengen.
Zondig is de leegte waar we niets vervullends zullen ervaren. Wat ons bij de keel grijpt en schreeuwt om authenticiteit, volledig vanuit ons zelf, niets na gemaakt, gewoon puur. Zonder concessies, zonder afwachting. Gewoon die impuls, dat ene moment in het nu wat weer vervliegt als je niet reageert. Die impulsen volgen, brengen ons terug in de volheid van het leven en het het bewustzijn wat onze ware plek belichaamt in het grote geheel.
Geen getreuzel, geen omhaal, geen op eieren lopen en twijfel aan keuzes. Maar een impuls, een moment, een zucht in ons bestaan wat de eerste vonk kan zijn van iets groters. Een zaadje naar diepere bezieling en creatie, naar ons diepere zelf in volle belichaming bewust op aarde. Dat en alleen maar dat, meer niet.
Die speelsheid mag weer geraakt worden, gevoed, zo blij als een kind kan zijn. In de bevrijding van het leven, zonder beperkingen maar met oneindige mogelijkheden.
Liefs Nuria
© www.schoolvoorverlichting.nl
Reactie plaatsen
Reacties